Kavun Yetiştiriciliğinde Gübreleme
Kavun Yetiştiriciliğinde Gübreleme
Kavun Yetiştiriciliğinde Gübreleme. Dekara 4-5 ton çiftlik gübresi,
-8 kg/da N
-10-12 kg/da P
-15-20 kg/da K verilmektedir.
Meyvelerin irileşmesi döneminde 4-6 kg azotlu gübre verilmesi olumlu etki yapmaktadır. Ayrıca dayanıklı kavun tohumu yetiştirebilmek için gübreleme oldukça önemlidir. 
Kavun Yetiştiriciliğinde Gübreleme. Kavun organik maddesi zengin toprakları sevdiğinden, tarlaya ahır gübresi veya yeşil gübre verilmesi uygun olmaktadır. Sonbaharda pulluk veya diskaro altına, toprak ağır ise dekara 4-6 ton, toprak kumlu ise dekara 6-8 ton ahır gübresi verilerek karıştırılmaktadır. Böylece, ekim-dikim zamanına kadar gübrenin ayrışarak bitkiye faydalı hale gelmesi temin edilmiş olmaktadır. Bunun yanında kavun tohumu yetiştirirken sentetik gübre kullanımından önce mutlaka toprak tahlili yapılmaktadır. Elde edilecek sonuca göre tavsiye edilecek cins ve miktardaki gübrelerin kullanılması en doğru yoldur.
Gübrenin veriliş zamanı ve şekli de önemlidir. Azotlu gübrenin yarısı, fosforlu ve potaslı gübrelerin tümü ile birlikte, ekimden önce pulluk veya diskaro altına verilmektedir. Azotun kalan kısmı ise, ikiye bölünüp, ilki bitkiler sürgün vermeye başladığında, son kısmı ise meyve tutumu görüldüğü dönemde, bant şeklinde, bitkilerden 15-20 cm uzağa verilmektedir.
Kavun Yetiştiriciliğinde Gübreleme. Kavun tohumu yetiştiriciliğinde, ekim ve dikimden önce, suyun toprakta depolanması ve tutulması gerekmektedir. Ayrıca köklerin toprakta iyi gelişmesi sonbaharda bir veya iki defa 40-50 cm derinlikte pullukla işlenmektedir. Kışı bu şekilde geçirmesini sağlamaktadır. İlkbaharda havalar ısındığında ve toprak sıcaklığı 150 C’ye ulaştığında, toprak 20-30 cm derinliğinde sürülmektedir. Diskaro çekilerek sürgü geçirilmektedir. Tarla ekim-dikime hazır hale getirilmektedir.
Kavun derin, geçirgen, su tutma kabiliyetleri çok iyi, organik madde ve besin maddelerince zengin, tınlı topraklarda çok iyi gelişmektedir. Ağır ve suyu bol topraklarda kök hastalıkları artmaktadır. Bitkilerin yeşil aksamı iyi gelişirken, meyve verimi azalmaktadır. Özellikle meyvelerin olgunlaşma süresi uzamaktadır.
Erkencilik için, kumlu-tınlı, milli-tınlı topraklar; geç yetiştiricilik için ise, ağır karakterli killi topraklar uygundur. Ancak, kumlu topraklarda yapılan yetiştiricilikte kesinlikle düzenli sulama yapılmaktadır. Kavun toprak pH’sının nötr olmasını arzu etmektedir. Asit ve bazik topraklarda iyi gelişmez, en elverişli toprak pH’sı 6-8 arasındadır.
