Pancarda Külleme ile Mücadele
Pancarda Külleme İle Mücadele
Pancarda Külleme ile Mücadele. Külleme genel olarak yetiştiriciliği yapılan yazları sıcak ve kurak geçen şeker pancar yetiştirilen bölgelerinde sulanan tarlalarda oldukça sık görülmektedir. Pancarların dış yapraklarında çoğunlukla üst yüzeylerinde beyaz veya gri beyaz renkli unumsu bir misel tabakası oluşmaya başlamaktadır. Bu şekilde renk açık yeşile dönmektedir. Fungus zamanla yaşlı yaprakların tüm yüzeyini sanki pudralanmış gibi bu beyaz renkli unumsu tabaka ile kaplamaktadır. Ayrıca dayanıklı pancar tohumu tercihi hastalıktan korunmak için oldukça önemlidir.
Pancarda Külleme ile Mücadele. Hastalık önce tarlanın değişik yerlerindeki birkaç bitkide ortaya çıkmaktadır. Çünkü, bu kısa zamanda hızlı bir biçimde tarladaki bitkilerin tamamına yayılış göstermektedir. Günümüzde üretilmekte olan şeker pancarı çeşitlerinin büyük çoğunluğu küllemeye karşı hassas olmaktadır. Ayrıca dayanıksız bir yapıya da neden olmaktadır. Bu sebepten ötürü hastalık yalnızca ilaçlama yoluyla mücadele edilebilmektedir. İlaç kullanmaya tarlalarda ilk hastalık belirtisinde başlanmaktadır.
Fungusun yapraklarda yol açtığı perdeleme ve kayıplar bitkilerin asimilasyon kapasitesini azaltmaktadır. Ancak, geç kalmış ilaçlama uygulamaları hastalıkla mücadelenin başarısını olumsuz etkiler. İki kez yapılan ilaç uygulaması bir kez yapılana kıyasla kesin olarak daha iyi sonuç vermektedir. Ülkemizde ilaçlı mücadele en erken haziran ortasında başlamaktadır. Kimyasal mücadele ile birlikte kültürel mücadelelerde yapılmaktadır. Bunlar, temiz tohumluk kullanılmalı, dayanıklı çeşitler pancar tohumu ekimi yapılmaktadır. Ancak, çeşit seçimine dikkat edilmelidir. Verim ve kalite açısından külleme hastalığı olumsuz etkilemektedir.
Pancarda Külleme ile Mücadele. Konukçu olmayan bitkilerle en az 4 yıl olacak şekilde ekim nöbeti uygulanmaktadır. Hasattan sonra, var olan bitki konukçusu yok edilmektedir. Ancak bakım sırasında özen gösterilmektedir. Yeteri oranda gübreleme ve sulama işlemlerine dikkat ve özen gösterilmelidir. Pancar tohumu yetiştiriciliği yapılan bölgelerde çeşit seçimine dikkat edilmektedir.
Aksi, takdirde hastalık riskini artırmaktadır. Kimyasal mücadele sırasında, hastalık tanımı iyi yapılmalıdır. Pancarın kök verimi, enfeksiyonun başlangıç tarihine bağlı olarak % 5-10 oranlarında azalabilmektedir. Hastalık tohumluk pancarlarda 2 veya 3 hafta daha erken başlamaktadır. Hastalık yalnızca uygun enfeksiyon şartlarını bulduğu yer ve yıllarda çok ağır seyretmekte ve önemli verim ve kalite düşüşlerine neden olmaktadır.
