Yer Fıstığı Kökboğazı Çürüklüğü İlaçları

Yer Fıstığı Kökboğazı Çürüklüğü İlaçları. Fusarium türleri hububatın zayıf gelişmesine, kardeş ölümlerine ve başakların cılız gelişmesine neden olur. Hektolitre ağırlığı ve bin dane ağırlığında azalmalar görülmektedir. Bitkilerin kök, kök boğazı ve sap kısmında şeritler halinde uzayan kahverengi lekeler oluşmaktadır. Çiçeklenme döneminde yaşanan su stresi nedeniyle, bitkilerde akbaşak oluşumu ve erken ölüm görülmektedir. Bitkilerde su ve besin iletimi sağlanamamakta ve fizyolojik bozukluklar ortaya çıkmakatdır. Bitkiler hastalık çok şiddetli olduğunda tamamen ölmektedir.

Yer fıstığı kökboğazı çürüklüğü ilaçları. Hastalığın ilk belirtileri, bitkinin tümünün yada bir veya birkaç dalcığın aniden solması şeklinde görülmektedir. Bu tip bitkilerin kotiledon nodu ve buna bitişik hipokotil dokusunun çürümesi sonunda ölmeleri hastalığın karakteristik belirtileridir. Enfekteli doku önce kahverengileşir. Zamanla açık bir renk alır. Nekrotik doku belirgin biçimde lifli bir görünüş kazanır. Nekrosis ve dokunun liflenmesi epikotilin dallarına değin uzanabilmektedir. En çok görülen doğal enfeksiyon yerleri kotiledonlardir. Konidiolar demetleri ve siyah spor kümeleri toprak yüzeyinin üstünde ve altındaki enfekteli bitki kısımları üzerinde kolayca görülebilirler. Konidilerin gelişimi genellikle bitkinin çöktüğü zamanda olur. Bu belirtiler en çok fide döneminde görülmektedir. Enfekte olmuş bitkiler genellikle ekimden sonra 50 gün içinde ölürler. Hastalık özellikle kumlu topraklarda ocak ocak boşluklar oluştururlar. Etmen ,30-35 derece arasındaki sıcaklıklarda gelişir. Yıldan yıla geçişi toprakta çürümüş bitki artıkları ile olur . Tohumla taşınır.

Yer fıstığı kökboğazı çürüklüğü ilaçları.

Yerfıstığı tohumları üzerinde ekseri Rhizopus, Aspergillus, Penicillium, Fusarium, ve Rhizoctonia gibi bazı toprak kökenli mantarların spor veya hifleri bulunmaktadır. Eğer tohum yatağı uygun nem ve sıcaklığa sahip olmayacak olursa tohumlar üzerinde bulunan bu gibi mantarlar onlar üzerinde gelişerek çıkışı engelleyebilirler. Özellikle yağışlı dönemlerde hasat edilmiş yerfıstığı taneleri üzerinde bulunan Rhizopus stolonifer tohumlara saldırabilir. Yine, kurak dönemlerde hasat edilen tohumlarda yaygın olan Aspergillus niger ve A. flavus tohumlar üzerinde gelişerek çıkış öncesi bozulmalara neden olurlar.

Ayrıca, diğer toprak kökenli mantarlar uygun olmayan ekim koşullarında yerfıstığı tohumları üzerinde gelişebilirler. Bu tür mantarların gelişmesi nedeniyle yerfıstığı tohumlarında görülen çıkış öncesi kayıplar özellikle düşük ve yüksek toprak sıcaklıkları koşullarında söz konusudur. Ekim esnasında ıslak ve kurak toprak koşulu ayrıca bu bozuklukları destekler. Toprak sıcaklığı düşük olduğunda tohumlar derine ekilecek olurlarsa bu tür çıkış öncesi çürüklükler artar. Bu nedenle toprak sıcaklığı 18°C ve toprak nemi normal ekim tavında olduğu zaman 6-8 cm derinliğe ekim yapılacak olursa bu çürüklükler azaltılabilir.