Diş Otu Fidesi Bakımı

Diş Otu Fidesi Bakımı. Bitki beyaz çiçekli, uzun saplıdır. Doğada kendiliğinden yetişebilmektedir. Diş otu, diş kurdu otu, koşni, khellin ya da khella isimleriyle de bilinmektedir. Boyu en az 15 cm en fazla 100 cm’ye kadar ulaşabilmektedir. Ve Yaprakları dökülmektedir. Yapraklar 2-pinnat parçalı, üçgenimsi, 7-18 x 5×12 cm, tüysüz, yeşil, loplar şeritsi veya ipliksi, 5-25 x 0.5-1 mm şemsiye sapları 30 veya 150 adet, yayılıcı, 1 veya 9 cm boyunda, çiçekli dönemde silindirik, brakteler çok sayıda, 1 ya da 2 pinnat parçalı, brakteoller basit, biz biçimlidir. Diş otu fidesi ekim mesafesi 5 ya da 10 cm olacak şekilde ayarlanmalıdır.

Diş Otu Fidesi Bakımı. Başlangıçta, diş otu fideleri yavaş büyüme göstermektedir. Fakat takip aşamasını geçtikten sonra aktif olarak boy ve genişlikte büyüme gösterirler. Çiçeklenme başlangıcını daha erken bir tarihe taşımak, Şubat – Mart aylarında fide yetiştiriciliğine yardımcı olacaktır. Ancak Tohumlar bir ay boyunca tabaka olacak şekilde yapılmalıdır. Besleyici bir alt tabakaya 2 cm gömülerek toprağı nemlendirir ve cam veya polietilen ile kaplanmalıdır. Çimlenmeye kadar kap sıcak bir yerde tutulmalıdır. Kuluçka filizi çok fazla ışığa ihtiyaç duymaktadır. Ancak aynı zamanda gece hava sıcaklığı da 12 ya da 15 dereceyi geçmemelidir. Aksi takdirde, fideler orantısız şekilde uzatılmaktadır. Yetiştirilen fideler, Mayıs ayı sonuna kadar belirlenen yere taşınmaya hazırdır. Kök sisteminin kırılganlığı göz önüne alındığında, toprağı tahrip etmemek için büyük bir özenle nakledilmeleri gerekmektedir.

Diş Otu Fidesi Bakımı. Toprak yönünden seçici olmayan bir bitkidir. Kireççe zengin, süzek ve pH 5.8-8.3 olan, kuru ve kalkerli topraklarda çok iyi gelişme göstermektedir. Kurağa, sıcağa ve soğuğa oldukça dayanıklıdır. Ancak kışı çok sert geçen bölgelerde bazen soğuk zararı görülmektedir. Diş otu fidesi dikimi yapıldıktan sonra bitkinin toprakla olan ilişkisini kuvvetlendirmek amacıyla belirli aralıklarla 3–4 defa sulama yapılmalıdır. 2-3 yılda bir ahır gübresi ile yapılacak gübreleme, toprak şartlarını iyileştirmeye yardımcı olacağı için son derece önemlidir. Bunu dışında dekara yılda 8-10 kg N ve 3-5 kg P2O5 verilmesi yeterlidir. Ancak gübreleme toprak analizi sonuçlarına göre yapılmalıdır. Üretimini engelleyecek önemli bir hastalık ve zararlısı yoktur. Yalnız bazı yıllarda bitkinin kök kısımlarına şapkalı mantar ve beyaz kök çürüklüğü görülebilmektedir.