Domates Kurşuni Küf Mücadelesi

Domates Kurşuni Küf Mücadelesi

Domates kurşuni küf mücadelesi. Genel olarak her bitkide birbirinden farklı olarak belirtilerle ortaya çıkmaktadır. Domates tohumlarında hastalık gövde ve meyve kısımlarında görülmeye başlar. Lekeler öncelikle toplu iğne başı büyüklüğünde olup bitkinin iç kısımlarında gelişerek genişler ve dokulara zamanla hızlı bir şekilde yayılma gösterirler. Bitkinin dokusu çatlar ve konukçunun su kaybına neden olur. Gövde ve meyve sapında oluşan lekeler nedeniyle bitkiler de meyve dökümü ortaya çıkmaktadır. Domateste çiçek oluşum döneminde taç yaprakları hastalığa karşı çok duyarlıdır. Hastalık etmeni bu kısımlardan girerek meyveye geçer ve meyve çürümesine neden olur. Yumrulu bitkilerde lekeler büyüdükçe yumuşak çürüklük oluşur. Hastalığın ilerlemesi için sıcaklık değerlerinin 20-25 °C olması ve nem oranın ise %95- 98 nemli olması yeterlidir.

Domates kurşuni küf mücadelesi. Bu etmen, domates tohumu toprak üstü kısımlarını enfekte edebilir veya tipik olarak yaralardan girebilir. Gövde kısmında enfeksiyon başlangıcı oval ve sulu lezyonlar olarak ortaya çıkmaktadır. Bu lezyonlar yüksek nem durumunda bitkiyi kuşatıp öldürebilen grimsi veya küflü bir tabakaya dönüşür. Gövde bölümlerinde genellikle iç içe geçmiş bantlaşma görülmektedir. Yaprak enfeksiyonu bir yaralanma noktasında başlar ve gri fungal sporlanma ile kaplı V biçimli bir lezyona dönüşür. Bu etmen yaygın olarak meyvenin çanak ucunu enfekte eder ve hızla yayılarak, daha sonra sulu bir çürüklüğe dönüşen gri-kahverengi lezyonlar oluşturur. Bu hastalık hemen hemen tüm sebzelerde görülür.

Domates kurşuni küf mücadelesi. Kültürel Önlemler: Seralarda iyi bir havalandırma yapılarak sıcaklık ve orantılı nemin yükselmesi önlenmelidir. Domates tohumları arasında hava akımının olabilmesi için sık dikimden kaçınılmalıdır. Hastalıktan zarar görmüş olan bitkiler sökülerek imha edilmelidir. Dengeli gübreleme ve iyi bir bakım yapılarak bitkilerin sağlıklı gelişmeleri sağlanmalıdır. Çiğ olasılığına karşı güneş batımından 2 saat önce seralar ısıtılmalıdır. Hasattan sonra hastalık etmeninin dayanıklı yapılarının toprağa karışmasını önlemek için bütün bitki artıkları toplanarak yakılmalıdır. Kimyasal olarak mücadele yöntemi olarak Çevrede ilk hastalık belirtileri görüldüğünde veya bitkiler çiçeklenme devresinde iken başlanmalıdır. İlaçlama işlemi 10 gün arayla yapılmalıdır.

 

 

Similar Posts

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir