Marul Yetiştiriciliğinde Ekolojik İstek
Marul Yetiştiriciliğinde Ekolojik İstek
Marul Yetiştiriciliğinde Ekolojik İstek. En önemlisi iklimdir. Ilıman iklim sebzesi olan marullar, kışları sert olmayan bölgelerde bütün yıl boyunca yetiştirilebilmektedir. Yalnız yaz aylarında sulamanın muntazam olması gerekmektedir. Marulun sıcak bölgelerdeki üretimini engelleyen en önemli iklim faktörleri sıcaklık ve gün uzunluğudur. Marul tohumu yetiştiriciliğinde ekolojik istekler olarak sıcaklıkta önemli bir faktördür. 
Marul Yetiştiriciliğinde Ekolojik İstek. Uzun gün koşulları, sıcaklık ve kuraklık ile birleştiği zaman bitkilerde vegetatif gelişme durur ve bitkiler generatif faza geçmektedir. Özellikle bu aşamadan itibaren marul yaprakları sertleşmektedir. Daha sonra süt oluşturur ve yapraklarda acılaşma meydana gelmektedir. Ancak erken ilkbaharda yetiştirilmeye uygun bazı çeşitler gün uzunluğunun artışına rağmen oldukça geç çiçeklenme oluşturmaktadır. Bitkilerde yaprak kalitesi düşer, acılaşma meydana gelmektedir.Böyle marulların pazarlama değeri azalmaktadır.
Gün uzunluğu önemli diğer bir konudur. Marullar gün uzunluğuna karşı hassastır. Marul yetiştiriciliği ekolojik istek bakımından gruplandırıldığında marulları, fotoperiyodizim (ışık) karşısında gösterdikleri reaksiyonları dikkate alarak iki guruba ayırmak mümkündür: Uzun gün marulları (kış ve ilkbahar marulları): Gövde oluşturmaları ve çiçeklenmeleri gün uzunluğuna bağlıdır. . Yazlık çeşitler, kısa günde yetiştirilirse bunlarda gövdelenme meydana gelmez, yalnızca baş teşekkülü güçlenlenmektedir. Marul tohumu 5-25 °C sıcaklıklarda kolaylıkla çimlenmektedir.
Marul Yetiştiriciliğinde Ekolojik İstek. Optimum çimlenme sıcaklığının ise 15°C olması önerilmektedir. Bitki gelişme döneminde ortam sıcaklığının ortalama 12-15 °C olması gerekir. Buna karşılık bazı kışlık çeşitlerin 0 °C ve –5 °C’ye dayanabildiği belirlenmiştir. Bitki gelişimi tamamen durduğu için kış mevsimi soğuk geçen bölgelerde marulların sera veya tünel altında yetiştirilmesi gerekir. Diğer taraftan yeni dikilmiş 3-5 yapraklı marul fideleri düşük sıcaklıklara daha fazla dayanıklı iken hasat olgunluğuna gelmiş ve baş oluşturmuş marulların düşük sıcaklıklardan büyük oranda zarar gördüğü belirlenmiştir.
Marul tohumu toprak isteği bakımından fazla seçici olmayan sebzelerdir. Hafif karakterli topraklardan killi-ağır karakterli topraklara kadar her türlü toprakta rahatlıkla yetiştirilebilmektedir. Ancak kökleri 100-150 cm derine kadar inebildiği için derin bünyeli organik maddece zengin drenajı iyi kumlu-tınlı topraklar marul üretiminde ideal topraklardır. Marul üretimi yapılacak topraklarda pH değeri 6.0-7.0 arasında olmaktadır. Özellikle asitli toprakları sevmeyen marulun pH değeri 5.6’dan düşük olan topraklarda yetiştirilmemesi gerekir. Böyle topraklara kireç ilavesi yapılmaktadır. 
