Patates Mildiyö İlaçları

Patates Mildiyö İlaçları. Yaprakta küçük, soluk yeşil veya sarımsı lekeler halinde görülmektedir. Nemli tarlada lekelerin olduğu kısımlar kahverengileşir ve daha sonrasında ölür. Uygun koşullarda tüm bitkiye yayılım sağlayabilmektedirler. Hastalık, yapraklar üzerinde küçük, soluk yeşil veya sarımsı lekeler halinde görülmektedirler. Hastalığın ilerlemesiyle bu lekeler kahverengileşerek orta kısımları canlılığını yitirmektedir. Yaprağın alt yüzünde kül renginde bir örtü meydana gelir. Optimum iklim koşullarında hastalık bitkiyi tamamen çürütebilmektedir. Etrafa kendine has kötü bir koku yayma yapısına sahiptir. Yaprak sapı ve gövdede nekrozlar meydana getirir. Hastalığın yumrulardaki belirtisi 3–6 mm çapında, hafif çökük ve kabuk altında 6–11 mm derinliğe kadar ilerleyen esmer, bazen mor ile siyah arasında renklenme gösteren sert lekeler şeklindedir. Bitkiyi hastalandırmak suretiyle yumru veriminin azalmasına, bunun yanı sıra, kalitenin ve pazar değerinin düşmesine neden olmaktadır.

Patates Mildiyö İlaçları. Patates, domates ve Solanaceae familyasına ait diğer yabani ve kültür bitkilerini de hastalandırabilmektedir. Her yıl görüldüğü yerlerde ve büyük zarar verdiği üretim alanlarında hastalık belirtileri görülmeden önlem alınır. Günlük ortalama sıcaklığın 16 °C veya en düşük sıcaklığın 10°C’yi bulmasıyla ilaçlamaya başlanmalıdır. Hastalığın görülmediği zamanlarda diğer tarlalardan bulaşma olasılığına karşı önlem alınmalıdır. Hava koşullarının aşırı nemli ve yağışlı devam etmesi, yeni enfeksiyonlara ve hastalığın yayılmasına neden olur. Epidemi 19-22°C ve orantılı nemin %80’in üzerinde bulunması halinde gerçekleşir.

Patates Mildiyö İlaçları. Hastalıklı bitki artıkları ve yumrular tarladan uzaklaştırılmalıdır. Patates tarımı, sabah ve akşam çiğ tutmayan güney yöne bakan tarlalarda yapılmalı ve gölgelik alanlar tercih edilmemelidir. Tohumluk sertifikalı veya hastalıktan ayrı olmalıdır. Patates mildiyö ilaçları ile mücadelede kültürel önlemler ve kimyasal mücadele kullanılabiliyor. Kültürel önlemlerin başında temiz ve sertifikalı tohum kullanmak, hastalıklı bitki artıklarını ve yumruları tarladan uzaklaştırmak ve çiğ tutmayan, güneye bakan yerlerde ekim yapmak geliyor. Ancak en etkili sonuç kimyasal mücadele ile alınıyor. Hastalığın her yıl görüldüğü ve ürün kaybına yol açtığı üretim alanlarında hastalık henüz görülmeden ve ortalama sıcaklığın 16°C ya da en düşük sıcaklığın 10°C olduğu durumlarda koruyucu ilaçlamaya başlanması gerekiyor.