Patateste Erken Yaprak Yanıklığı
Patateste Erken Yaprak Yanıklığı
Patateste Erken Yaprak Yanıklığı. Bitkilerin her devresinde rastlanır. Fidelerde kök çürüklüğü veya kök boğazı yanıklığı yapar. Hastalık yapraklarda, saplar da ve meyvelerde lekeler halinde görülmektedir. Lekeler önce küçük ve esmerdir. Sonra 1-2 cm kadar büyürler. Koyu gri bir renk alırlar ve genellikle merkezi daireler şeklinde sınırlanma gösterirler. Hastalık şiddetli olursa bütün yapraklar kurur ve dökülürler. Aynı lekeler bazen saplarda da meydana gelir. Bu lekelerin üstünden bazen sap tamamen ölür. Çiçek ve meyve sapları hastalığa yakalanırsa dökülürler. Meyvelerde genellikle sapın tutunduğu kısımda koyu renkli çökük, çoğunlukla sınırlanan lekeler meydana gelmektedir. Hastalık kısa zamanda bitkiyi öldürür ve çok fazla miktarda ürün kaybına neden olur. Sebze ekimi yapılan alanlarda hastalığın zararını her zaman görmek mümkündür.
Patateste Erken Yaprak Yanıklığı.
Alternaria solani isimli fungusun neden olduğu erken yaprak yanıklığı hastalığı dünyanın her tarafına yayılmıştır. Bazı yörelerde patates bitkisinin en önemli hastalığıdır. Belirtileri; kahverengi köşeli nekrotik lekeler ya da konsantrik halkalar şeklinde iç içe geçmiş biçimde görülürler. Lekelerin yaprak sapında ve gövde de gelişmesi daha nadirdir. Ayrıca büyük yaprak damarları tarafından lekelerin gelişimi sınırlandırıldığı için yaprak lekeleri bazen dairesel olarak gelişir. Bu lekeler genellikle çiçeklenme döneminde ortaya çıkar. Bitkiler olgunlaşırken lekeler artarak çoğalırlar ve tüm yaprağı kaplayacak şekilde gelişirler. İlk lekeler en alt yapraklarda oluşur. Nemli havada yaprak üzerindeki lekelerde koyu füme veya koyu yeşil renkli kadifemsi görünüşte olan miselleri oluşur. bitkilerde sararma yapraklarda dökülme veya erken ölüm şeklindeki belirtilere sıkça rastlanır. Yumrularda da hastalık oluşabilmektedir. Yumru üzerinde siyah, çökük, kuru bir leke oluşur.
Patateste Erken Yaprak Yanıklığı.
3-4 yıl ürün rotasyonu ve devamlı üretim alanlarından konukçusu bitkilerinin uzaklaştırılmalıdır. Hastalıktan ari tohum ve fidelerin kullanımı. Düzenli gübreleme ve iyi koşullarda bitkileri yetiştirmeli. Bitki kalıntıları yetiştirme ortamlarından uzaklaştırlmalı ve imha edilmeli. Çiğ oluşumundan kaçınmak için havalandırma iyi olmalı ve bitkilerin üzerinde serbest su oluşumu engellenmeli. Bunun için nemli ve bulutlu havalarda sulamadan kaçınılmalıdır. Dayanıklı kültivarların kullanımı, geççi çeşitler çoğunlukla erkenci çeşitlerden daha dayanıklıdır. Bu yüzden aynı ya da komşu tarlalarda erkenci ve geççi çeşitlerin dikiminden kaçınılmalıdır. Tarladan yabancı otların ve diğer solonaceus bitkilerinin uzaklaştırılmalıdır. Tam olarak olgunlaşmış yumruların hasat edilmesi ve hasat sırasında ezilme ve mekanik yaralamadan kaçınılmalı. Örneğin önceki sezonda dikilen Domates ve patates tarlası hemen sürülerek bitki artıkları yok edilmeli. Hasattan sonra yumru enfeksiyonlarını azaltmak için yumrular hızlı suberizasyonu (yaralanan dokuların kendiliğinden kabuk bağlaması) sağlayan koşullarda depolanmalı. Yaklaşık 16 °C sıcaklık ve %90 nisbi nem yaralanan dokularda suberizasyonu hızlandırmaktadır.
