Salatalıkta Verim Arttırma
Salatalıkta Verim Arttırma
Salatalıkta Verim Arttırma. Toprak seçimi konusunda oldukça seçici davranmaktadır. Toprakların aşırı nemli, soğuk, killi ve su düzeyi düşük olmasından dolayı istenilen verim alınamamaktadır. Salatalık tohumu yetişebilmesi için optimum pH aralığı genellikle 5.5 – 5.8 dereceleri arasındadır. pH değerinin düşük olması istenmeyen bir durumdur çünkü asidik topraklarda magnezyum eksikliği ortaya çıkabilmekte ve verim kaybı yaşanabilmektedir. Aşırı soğuk havalarda, verim kaybı ve donma belirtileri ortaya çıkabilmektedir.
Salatalıkta Verim Arttırma. Salatalık verimini arttırmak için bitkinin istediği sıcaklık, toprak isteği dikkate alınmalıdır. Geceleri, sıcaklık değerinin 15 derece altına düşmediği bölgelerde ekim işlemi açık alanlara yapılabilmektedir. Verim düşüşlerinin yaşanmaması için, istediği sıcaklık değerlerinin olduğu zamanlarda ekim yapmak sağlanmalıdır. Salatalık tohumu ekimi veya fide ekimi olan toprağın gevşek yapıda olması gerekmektedir.
Salatalık yetiştiriciliği üretimi olan yerlerde, bitkiyi soğuklardan korumak amaçlı önlemler alınmaktadır. Örneğin, yatakların kuzey kenarına mısır ve ayçiçeği gibi bitkiler ekilmektedir. Toprak sıcaklığının 15 derece arasında olması da gerekli bir durumdur. Salatalık tarımı, olan yerlerde toprağın humus miktarının yüksek, nötr veya hafif asitli reaksiyonlarda ve yüksek nem kapasitesinde olması bitkinin gelişimi açısından önemli bir konudur.
Salatalıkta Verim Arttırma. Bitkinin istikrarlı bir şekilde büyüyüp verim ve kalite düzeyinin arması için gün boyunca sıcaklığın, 20 ila 30 derece arasında olmalıdır. Bunun yanında nemin yüksek olması da salatalık tohumu verimi üzerinde etkilidir. Salatalık üretiminde, yağış miktarı da dikkate alınarak düzenli sulama yapılması verim de artış sağlamaktadır ve doğru sulama yöntemi de oldukça önemlidir. Sulama veya yağışlardan sonra oluşan kaymak tabakasını önlemek için toprağın gevşetilmesi gerekmektedir.
Yetiştiriciliğin başlangıcında yaptırılacak toprak analiz sonuçlarına dayanılarak ihtiyaç duyulan gübreler toprağa verilmelidir. Çiçeklenme ve meyve bağlama döneminden itibaren bitkinin gelişmesine ve mahsul yüküne göre sulamalarla birlikte gübrelemeye başlanmaktadır.
Hıyar bitkileri baklagil, soğan, pırasa, pancar ve lahana grubu sebzeleri yetiştiriciliğinden sonra çok iyi gelişmektedir. Tahıllar, domates ve patates tarımından sonra mecbur olmadıkça salatalık üretimi yapılmamalıdır. Patates tarımı virüslerin tehlike oluşturmasına neden olur. Dört yıllık veya daha uzun ekim nöbeti uygulanmaktadır. Bu uygulamalar sayesinde verimde artışlar söz konusu olabilmektedir.
