Sebzeciliğin Tanımı

Sebzeciliğin Tanımı

Sebzeciliğin tanımı. Bazı kültür bitkileri ve bunların bağlı olduğu bilim dallarını birbirinden ayırmak ve tarifini yapmak oldukça kolaydır. Ancak bazen de bunların sınırları tüketim alışkanlıkları, bölgenin iklim özellikleri gibi bir çok unsura bağlı olarak değişmektedir. Bu nedenle kesin sınırlarını çizmek ve tam bir tanımını yapmak pek olası olamamaktadır. Sebze tohumu kavramı da gruplandırılması ve kesin tanımının yapılması zor olan tarım kollarından birisidir.

Sebzeciliğin tanımı.

Dünyada 250 den fazla bitki türü sebze olarak isimlendirilmektedir. Bu sayı her gün artma eğilimindedir. Bu bitkilerin çoğu Dünyanın değişik bölgelerinde sebze tohumu olarak isimlendirilir. Başka bölgelerde de ya kültür bitkisi olarak isimlendirilmekte yada başka tarımsal aktiviteler içinde algılanmaktadır. Hatta Dünya’nın belli bir bölgesinde insanların ana beslenme kaynaklarından biri olan bir bitkidir. Fakat başka bölgelerde hiç tanınmayabilmektedir. Ancak buna rağmen 30-40 civarında bitki türü tüm Dünya’da sebze olarak bilinmekte ve kültürü yapılmaktadır.

Toplam sebze üretiminin sebze ~gruplarına göre analizi yapıldığında meyvesi yenen sebzeler grubu birinci sırada yer almaktadır. Kavun-karpuz ekiliş alanı en yüksek olup, bunu domates alanları izlemektedir. Örtü altı yetiştiriciliğinde ise toplam seraların %50,8’i domates, %18,2’si hıyar, %15,2’si biber, %8,8’i patlıcan, %6,3’ü kabak ve %0,7’si de diğer sebze türlerinin üretimine ayrılmıştır. Seralarda en önemli ürün domatestir. Alçak tünellerde en çok karpuz yetiştirilmektedir, bunu kabak, hıyar, domates, kavun ve patlıcan izlemektedir.Sebzeciliğin Tanımı. Farklı iklim ve toprak yapısı nedeniyle ülkemiz dokuz tarımsal bölgeye ayrılmış durumdadır. Tüm bölgelerimizde çeşitli sebze tohumlarının üretilmesine karşın ticari amaçla üretim bazı bölgelerde yoğunlaşmıştır. Ege, Marmara ve Akdeniz bölgeleri sebzecilik yönünden en önemli bölgelerdir. Üç bölgenin de Türkiye toplamı sebze ekiliş alanındaki payı 1987 yılında %59,6 dır.

Akdeniz ve Ege bölgelerinde yıl boyu sebze üretilmektedir. İç kesimlere doğru iklim özelliklerinin değişmesi ve yetiştirme süresinin kısalması nedeni ile yılda tek ürün alınmaktadır. En az ekiliş alanına sahip bölge Kuzeydoğu Anadolu bölgesidir. Erzincan, Erzurum, Kars, Ağrı ve Artvin illerini kapsayan bu bölgenin toplam sebze ekiliş alanı içindeki payı %1 ,4 dür.