Ayçiçeğinde Mildiyö Hastalığı

Ayçiçeğinde Mildiyö Hastalığı Ayçiçeğinde mildiyö hastalığına neden olan etmen Plasmopara helianthi ‘dir. Mildiyö hastalığına neden olan etmen Plasmopara helianthi ‘dir. Ayçiçeği tohumunun en önemli fungal hastalıklarından biridir. Genelde hastalık belirtileri etmenin bitkiyi yakaladığı döneme göre değişmektedir. Etmen tohumla da taşındığından ve ayrıca bitki artıkları üzerinde kışlayabildiğinden henüz toprak yüzüne yeni çıkmış fidelerde çökerten belirtileri görülmektedir. Hatta bitkiler toprak yüzeyine devrilirler. Bu dönemi atlatan bitkilerde kök ve kök boğazı enfeksiyonları, sistemik enfeksiyonlar ve lokal yaprak lezyonları görülmektedir.

Ayçiçeğinde Mildiyö Hastalığı Ayçiçeğinde mildiyö hastalığında en yaygın görülen belirti tipi sistemik enfeksiyonlardır. Fide döneminde enfekte olan bitki büyürken patojende dokular içinde gelişir. Bu tip bitkiler bodur kalırlar. Yaprakların birbirlerine yaklaşması sonucu rozetleşme görülmektedir. Yaprakların damarları boyunca açık sarı bir renk değişimi ( Klorozis) dikkati çeker.

Nemli havalarda lekelerin altında etmenin beyaz renkli fungal örtüsü görülmekte, hasta, bodur bitkiler tarlada kolayca fark edilebilmektedir. Biçimi yapılan yoncaların tarladan hemen kaldırılarak bir başka yerde kurutulmaya bırakılmasının faydası büyüktür. Böylece kuruyan yoncaları terk eden larvalar beslenecek konukçu bulamazlar. Sağlıklı bitkilerden elde edilmiş tohumluk kullanılır. Böylece, bir yandan sağlıklı bitkiler elde edilmiş, öte yandan da toprak bulaştırılmamış olmaktadır.

Sık ayçiçek tohumu ekiminden kaçınılmalıdır. Dekara ortalama 800 – 900 g tohum yeterli olmaktadır. Bunun üzerine çıkılmamalıdır. Ayrıca ekim nöbeti uygulanmalıdır. Ağır bulaşık alanlarda buğday ve pancar gibi bitkilerle 7 yıllık bir ekim nöbetine girilmelidir.

Ayçiçeğinde Mildiyö Hastalığı Sertifikalı ayçiçek tohumu kullanılmalıdır. Arazide sık ekim yapılmaktan kaçınılmalıdır. Ayrıca dekara ekimde ortalama 800-900 g tohum kullanılmalıdır. Ekim nöbeti yapılmalıdır. Hastalık olan alanlarda 7 yıllık bir ekim nöbetine (buğday, pancar) gidilmelidir. Yabancı otlar ile düzenli savaşım yapılmalıdır. Aynı zamanda tarlada görülen hastalık bitkiler araziden uzaklaştırılmalıdır.

Arazideki bitkiler iki yaprak döneminde iken hastalık oranı %50 üzerinde ise arazi sahibi uyarılarak arazi sürülmelidir. Bu yüzden toz formülasyonlu ilaçta, 100 kg tohum l l su ile iyice nemlendirilmektedir. Daha sonra ilaç ilave edilerek karıştırılmakta, sıvı formülasyonlu ilaçlarda ise doğrudan doğruya ilaç tohumla karıştırılmaktadır. İlacın tohuma homojen bir şekilde karışması sağlanır. İlaçlama ekimden önce, tohum ilaçlaması şeklinde yapılmaktadır.