Dereotunda Küf İle Mücadele
Dereotunda Küf İle Mücadele
Dereotunda Küf ile Mücadele. Dereotu tek yıllık bir sebzedir ve gıda endüstrisinin farklı birçok alanında kullanılmaktadır. Dünyanın hemen hemen bütün ülkelerin de üretim alanı bulunmaktadır. Ilıman iklim sebzesi olan dereotu, düşük sıcaklıklarda zarar görmemesi için ilkbahar ve sonbahar ayları arası ekiminin yapılması gerekmektedir. Dereotu tohumu toprak bakımından çok seçici bir bitki değildir. 
Dereotunda Küf ile Mücadele. Toprağın besin değerlerince zengin ve tınlı olması gerekmektedir. Sonuç olarak bu topraklarda verim ve kalite de artacaktır. Özellikle tek yıllık bir sebze olan, gıda endüstrisinin farklı birçok alanında kullanılan dereotu dünyanın hemen hemen tüm ülkelerinde üretilmektedir. Dereotu tohumu ekim ve bakım şartları uygun olarak yapılmadığı takdir de bazı hastalık ve zararlılar ortaya çıkmaktadır. Küf hastalığı her bitkide birbirinden farklı belirtilere sebep olabilmektedir.
Hastalık gövde ve yapraklarda zarar meydana getirmektedir. Böylece kalite ve verimlerde düşüşler yaşanmaktadır. Gövde ve yapraklarda leke önceleri toplu iğne başı büyüklüğündedir. Daha sonra bitkinin iç kısmında zengin besin değeri olan, tınlı toprakları sevmektedir. Ayrıca gövde ve yaprak lekeleri sebebi ile yapraklarda ve meyvelerde dökülmeler meydana gelmektedir. Özellikle konukçunun çiçek zamanında taç yaprakları hastalığa çok duyarlı olmaktadır. 
Dereotunda Küf ile Mücadele. Hastalık 20 ila 25 derece sıcaklık da ve %95 nem de gelişmektedir. Böylece hastalığın gelişmesine karşı uygun koşullar olduğu için verim kaybı yaşanmaktadır. Küf enfeksiyonunda ilk belirti küçük beyazımsı veya grimsi bir tozla tozlanmış gibi bir leke bırakmasıdır. Hastalık ile mücadele yöntemi kültürel ve kimyasal olarak ikiye ayrılmaktadır. Kültürel mücadele de bitkiler arasındaki hava akımının sağlanabilmesi için sık ekimden mutlaka kaçınılmalıdır. Hastalıktan zarar görmüş bitkiler üretim alanlarından imha edilerek uzaklaştırılmalıdır. Ürünler serada yetiştiriliyor ise sera ortamında iyi bir havalandırma yapılmalıdır.
Özellikle dengeli gübreleme ve iyi bir bakım yapılarak bitkilerin sağlıklı gelişmeleri sağlanmalıdır. Ancak hasat işleminden sonra hastalık etmeninin dayanıklı yapılarının toprağa karışmasını önlemek için bütün bitki artıkları toplanarak yakılmalıdır. Temiz dereotu tohumu tercih edilmektedir. Kimyasal mücadele, çevrede ilk hastalık belirtileri görüldüğünde veya bitkiler çiçeklenme devresinde iken başlanmalıdır.
