Pazıda Kurşuni Küfle Mücadele
Pazıda Kurşuni Küfle Mücadele
Pazıda Kurşuni Küfle Mücadele. Pazı, çok çeşitli sıcaklıklara dayanıklı olduğu için yıl boyunca yetiştirilebilen çok verimli bir üründür. Pek çok özelliği arasında pazı, mükemmel bir mineral, vitamin kaynağıdır ve kemiklerimizi güçlü tutmak için çok değerli bir besindir. Pazının kök yapısı pancarınkine çok benzer. Bitki bazen 100-120 cm derine ulaşabilen kazık kök yapar. Kazık kök yaprakların çıkış noktasına yaklaştıkça etli ve kalın bir yapı alır.
Pazı da köklerin pancar köklerinden farklı olarak dallandığını görürüz. Pazı bu kök yapısı nedeniyle özellikle susuzluğa karşı dayanıklılık gösterir. Pazının kökleri pembe veya beyaz renkli olabilir. Bu bir çeşit özelliğidir. Pazı tohumu ekim işlemine dikkat edilmelidir. Ayrıca tohum ekimi tohum boyunun 3 katı kadar bir derinliğe ekilmesi gerekmektedir.
Pazıda Kurşuni Küfle Mücadele. Çok geniş bir konukçu dizisine sahip olan kurşuni küf etmeni, her konukçuda değişik görünüşte hastalık tablosu meydana getirmektedir. Ayrıca gövde ve meyve enfeksiyonları yapmaktadır. Önce toplu iğne başı kadar küçük olan lezyonlar baş göstermektedir. Devamında ise epidermis altında gelişerek genişler ve dokulara yayılmaktadır.Epidermis çatlar ve konukçunun su kaybına neden olmaktadır. Bu lezyonlarda sklerotlar da oluşabilmektedir.
Ayrıca gövde ve meyve sapı lezyonları meyve dökümüne neden olabilmektedir. Dayanıklı pazı tohumu tercihi hastalıktan korunmak için oldukça önemlidir. Konukçunun çiçek zamanında taç yaprakları hastalığa çok fazla duyarlıdır. Fungus bu kısımlardan girerek meyveye geçer ve meyve çürüklüğünü başlatır. Daha sonra yumrulu bitkilerde lezyonlar büyüdükçe yumuşak çürüklük oluşur. Ayrıca hastalık tarlada başlar, depoda devam edebilir.
Pazıda Kurşuni Küfle Mücadele. Soğan yumruları üzerinde kurşuni renkli küf tabakası dikkati çeker. Seralarda iyi havalandırma yapılarak sıcaklık ve orantılı nemin yükselmesi önlenmelidir. Temiz Pazı tohumu tercih edilmelidir. Bitkiler arasında hava akımının olabilmesi için sık dikimden kaçınılmalıdır. Hastalıktan zarar görmüş bitkiler sökülerek imha edilmelidir.
Dengeli gübreleme ve iyi bakım yapılarak bitkilerin sağlıklı gelişmeleri sağlanmalıdır. Çiğ olasılığına karşı güneş batımından 2 saat önce sera ısıtılmalıdır. Hasattan sonra sklerotların toprağa karışmasını önlemek için bütün bitki artıkları toplanarak yakılmalıdır. İlaçlamalar 10 gün arayla yapılmalıdır. Ayrıca son ilaçlama ile hasat arasında 15 gün olmalıdır.
