Terede Gübreleme
Terede Gübreleme
Terede Gübreleme. Tere, Turpgiller (Brassicaceae) familyasından, yaprakları salata olarak tüketilen, tek yıllık, otsu yapıda, aromatik bir sebzedir. Anavatanı Kuzey Afrika ve Asya’dır. Özellikle Avrupa ülkeleri başta olmak üzere çok yaygın bir yetiştiriciliği vardır. Tere tohumu açık – kırmızı kahverengi renkli olmaktadır. Tohumların uzunluğu 2 mm, genişliği 1 mm, kalınlığı ise 0.6 – 1 mm civarında baş göstermektedir. Tohumların genel görünümleri, susam tohumlarına benzemektedir fakat daha küçük ve uzun olmaktadır.
Terede Gübreleme. Üretim, tohumla yapılmaktadır. Her mevsim üretim mümkünse de, ilkbahar aylarındaki üretimi daha yaygın hale gelmektedir. Oldukça küçük tohumları olduğundan, iyi hazırlanan bir tohum yatağı istemektedir. Ülkemizde yetiştiricilik, mevsime göre değişkenlik gösterse de genellikle tavalarda ya da tahtalarda yapılmaktadır. Tere tohumu ekim öncesi tava ya da tahta hazırlanmaktadır. 1 m2’ye 1 – 1.5 g tohum düşecek şekilde sıravari veya serpme ekim yapılmaktadır.
Eğer ekim sıravari yapılacaksa, 12 – 15 cm sıra arası mesafe yeterli gelmektedir. Ekim derinliği en çok 1 – 1.5 cm olmalıdır. Tohumlar serpilince tırmıkla toprağa karıştırılmalıdır. Devamında ise tohumların üstüne 1 cm kalınlığında kapak atılarak bolca sulanmalıdır. Optimum şartlarda 2 gün içerisinde tohumlar çimlenmektedir. Ayrıca fideler hızlıca gelişmeye başlamaktadır. Tereler bu aşamaya geldikten sonra, bakım işlemlerine özen gösterilmesi gerekir. Suyu çok seven bir bitki olan terenin toprağı sürekli nemli olmalıdır. 
Terede Gübreleme. Yetiştiricilik yapılan yörenin iklim şartlarına bağlı olarak sulama, önceleri sürgüler vasıtasıyla sonrasında ise salma sulama şeklinde yapılmalıdır. Aşırı sulama ise kök hastalıklarına neden olabilmektedir. Tüm tere tohumu yetiştiriciliklerinde, gübre kullanmadan önce toprak tahlili yaptırılmalıdır. Tahlil sonuçlarına göre gübreleme yapılması gereklidir. Bitkinin vejetasyon dönemi kısa sürdüğü için, ihtiyacı olan besin maddelerinin başta verilmesi yararlıdır.
Çiftlik gübresi direkt verilmemelidir. İyice yanmayan çiftlik gübresi zararlıdır, zararlı böceklerin çoğalmasına neden olmaktadır. Çiftlik gübresi tercihen, bir dönem önce yetiştirilen bitkiye verilmelidir. Ya da iyi yanmış gübre, dekara 1 – 2 ton verilmelidir. Bir önceki dönemde dekara 4 – 6 ton atılırsa, tere üretimi için yeterli organik madde kalmaktadır. Üretimde kimyevi gübre tercih edilmektedir. Bilhassa azotlu gübreler, gelişimi hızlandırır. Azot, parçalar halinde, 1 – 2 hafta aralıklarla verilmelidir. Verilmesi tavsiye edilen azot miktarı, 10-15 kg/da civarındadır. Fosfor 8-10 kg/da, potasyum 15 – 20 kg/da, kalsiyum 5 – 10 kg/da hesabıyla, bir defada verilir.
